DSC_00725

Prawo jazdy, oddać czy nie ?

D.O. został oskarżony o to, że w dniu 10 czerwca 2012 r. w D., kierował samochodem osobowym marki Ford Eskort o nr. rej. [...], znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 1,9 promila alkoholu we krwi, będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w O. w sprawie […], tj. o czyn określony w art. 178 a § 4 k.k. (Kodeks karny).

Sąd Rejonowy w O., wyrokiem z dnia 20 grudnia 2012 r., skazał oskarżonego za przestępstwo określone w art. 178 a § 1 k.k. (prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego) uznając, że wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 28 stycznia 2008 r., […], uległ zatarciu na podstawie art. 76 § 1 i 2 k.k., mimo że oskarżony nigdy nie zwrócił dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami i Starosta Powiatu O. nigdy nie cofnął oskarżonemu takich uprawnień, stosownie do art. 182 § 2 k.k.w.(Kodeks karny wykonawczy).

Należy również zaznaczyć, że Sąd Rejonowy w O. w sentencji nie nałożył na oskarżonego D.O obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu pomimo tego że, taki obowiązek wynika z treściprzepisu art. 43 § 3 k.k.

Art. 182 k.k.w stanowi natomiast, że organ do którego przesłano orzeczenie sądu zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do prowadzenia pojazdów i nie wydawania dokumentu w czasie trwania zakazu, w tym wypadku organem takim jest Starosta. 

Czy zatem w powyższej sytuacji środek karny, o którym mowa w art. 39 pkt. 3 k.k. (zakaz prowadzenia pojazdów), był wykonywany i od którego momentu powinno liczyć się termin jego wykonywania?

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013r. sygn. akt I KZP 4/13, Sąd Najwyższy wskazał, że „źródłem obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami jest wyrok sądu wraz ze stanowiącym jego integralną część rozstrzygnięciemnakładającym na skazanego obowiązek zwrotu takiego dokumentu – art. 43 § 3 in principio k.k. , a nie decyzja organu administracji publicznej o cofnięciu uprawnień, wydana w oparciu o art. 182 § 2 k.k.w. w zw. z art. 43 § 3 k.k.”

Sąd Najwyższy podkreślił tym samym, że w ustawie nie ma powiązania pomiędzy rozpoczęciem biegu terminu na jaki orzeczono środek karny, a wydaniem przez Starostę administracyjnej decyzji o cofnięciu uprawnień. Wobec powyższego w niniejszej sprawie, bez znaczenia był fakt nie wydania decyzji przez Starostę.

Brak poinformowania strony o obowiązku zwrotu dokumentu, można bezpośrednio powiązać z naruszeniem zasady informacji procesowej wynikającej z treści przepisu art. 16 k.p.k (Kodeks postępowania karnego),bowiem brak pouczenia lub mylne pouczenie przez organ prowadzący postępowanie nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania.

„Termin orzeczonych środków karnych nie biegnie ani w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, ani do chwili wykonania obowiązku zwrotu dokumentów uprawniającego do prowadzenia pojazdu.” (Komentarz do Kodeksu Karnego pod redakcją Mariana Filara Wydanie 2 Warszawa 2010r.Wydawnictwo LexisNexis). Nie mniej w sprawie D.O brak było w sentencji Sądu Rejonowego wskazania obowiązku wynikającego z art. 43 § 3 in fine k.k.

Strony: 1 2

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

2 + six =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>