19427911_s

Spór o 1% – Apteki

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 99 ust. 3 pkt 2,3 ustawy Prawo farmaceutyczne zezwolenie na prowadzenie apteki nie wydaje się, jeżeli podmiot ubiegający się o zezwolenie prowadzi na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych albo podmioty przez niego kontrolowane w sposób bezpośredni lub pośredni, w szczególności podmioty zależne w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, prowadzą łącznie więcej niż 1% aptek na terenie województwa lub gdy jest członkiem grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, której członkowie prowadzą na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych.

Jak jasno wynika z treści art. 99 ust. 3 pkt 2, 3 Pr. Farm. dotyczy on zakazu wydawania zezwolenia na prowadzenie apteki, gdy wskazane w nim podmioty prowadzą na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych, nie stanowi on natomiast samoistnego zakazu posiadania przez takie podmioty więcej niż 1% aptek na terenie danego województwa. Dodatkowo przy ocenie, czy doszło do koncentracji Ustawodawca odsyła nas do ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Przepisy ustawy OKiKU nie posługują się kryterium ilości uczestników rynku lecz wielkości udziału w tym rynku, mierzonego wielkością sprzedaży (art. 13 OKiKU). Ustawodawca winien zatem ujednolicić system kryteriów na gruncie powyższych ustaw.

Naczelna Izba Aptekarska (NIA) w sposób rygorystyczny podchodzi do brzmienia powyższego przepisu. Wątpliwości interpretacyjne stwarza również art. 494 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2000 nr 94 poz. 1037 z póź. zm.) dalej k.s.h., który ma zastosowanie do zezwoleń dotyczących prowadzenia apteki i daje możliwość automatycznego przejęcia przez spółkę powstałą w wyniku łączenia lub przejęcia spółek zezwoleń, wydanych na rzecz spółki przejmowanej lub włączonej do innej spółki. Ministerstwo stoi z kolei na stanowisku, że przepis art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 nie kształtuje jednoznacznej zasady, określającej dozwoloną granicę zdrowej konkurencyjności w zakresie dopuszczalnej prawem liczby aptek ogólnodostępnych, jakie może prowadzić jeden przedsiębiorca.

Na próżno szukać w Ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów z dnia 16 lutego 2007 r. definicji takich pojęć jak „podmioty kontrolowane” i „podmioty zależne”. Jednak na gruncie powyższej ustawy pojawiają się pojęcia mogące nam nieco rozjaśnić mroki interpretacyjne, powstałe na gruncie zderzenia Prawa Farmaceutycznego z ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zgodnie z art. 4 pkt 3 Ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przedsiębiorcą dominującym jest przedsiębiorca, który posiada kontrolę, nad innym przedsiębiorcą, a przez przejęcie kontroli rozumiemy (zgodnie z art. 4 pkt 4 powyższej ustawy) wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania przez przedsiębiorcę uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców. Wpływ na innego przedsiębiorcę polega na:

a) dysponowaniu bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami,

b) uprawnieniu do powoływania lub odwoływania większości członków zarządu lub rady nadzorczej innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami,

c) członkowie jego zarządu lub rady nadzorczej stanowią więcej niż połowę członków zarządu innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego),

d) dysponowaniu bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce osobowej zależnej albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także na podstawie porozumień z innymi osobami,

e) prawie do całego albo do części mienia innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego),

f) umowie przewidującej zarządzanie innym przedsiębiorcą (przedsiębiorcą zależnym) lub przekazywanie zysku przez takiego przedsiębiorcę;

Przez grupę kapitałową rozumie się natomiast wszystkich przedsiębiorców, którzy są kontrolowani w sposób bezpośredni lub pośredni przez jednego przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorcę.

Należy także zauważyć, że działania koncentracyjne podejmowane przez tzw. przedsiębiorców zależnych są traktowane, jako podjęte przez przedsiębiorcę dominującego. Przepis ten jest konsekwencją traktowania przedsiębiorców tworzących grupę kapitałową, jako "jedności ekonomicznej (T.Skoczny (red.), Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. wyd. 2, Warszawa 2014).

 

Ważnym elementem, a może i najważniejszym całej układanki powyższych przepisów jest określenie czy wpływ jednego podmiotu na drugi podmiot jest wpływem decydującym. „Brak owego „decydującego wpływu” jednego podmiotu nad drugim (innymi), czyli brak relacji kontroli czy dominacji/zależności między określonymi podmiotami, eliminuje całkowicie możliwość skorzystania z przepisów punktów 2 i 3 ustępu 3 artykułu 99 Prawa farmaceutycznego”. (Ekspertyza naukowa: Pojęcie podmiotów zależnych i grupy kapitałowej w świetle ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, z uwzględnieniem treści art. 99 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, Prof. dr hab. Tadeusz Skoczny Kierownik Zakładu Europejskiego Prawa Gospodarczego WZ UW Dyrektor Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych (CARS).)

Strony: 1 2

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

eleven + twenty =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>